Lawn Bowls

Als je dacht dat het rijtje Britse sporten langzamerhand wel uitgeput was en dat mijn blogs op een gegeven moment wel over andere dingen moeten gaan, dan kom je van een koude kermis thuis. Ik heb er namelijk nog één gevonden: ‘Lawn Bowls’. Het is een variant op ‘jeu de boules’ of ‘petangue’. Oftewel je hebt een klein (wit) balletje en de gene die zijn grote (zwarte) bal er het dichts bij weet te rollen (verboden te gooien……..) heeft gewonnen. Het gras is zeer kort en bijna net zo goed onderhouden als een golfbaan.

Het grootste verschil is dat die ballen niet volledig symetrisch zijn. Het zwaartepunt ligt niet in het midden, waardoor de ballen altijd een bocht maken. Het duurt even voordat je doorhebt hoe ze reageren, maar daarna wordt het best uitdagend.

Normaal gesproken hoor je het op je blote voeten op het gras te spelen. Gisteren was het in Melbourne 15 graden, en met een behoorlijk koude wind was het gewoon smerig. In Nederland ligt er al sneeuw en ijs, hier is de zomer (tot nu toe) veel kouder dan normaal, al klimt het deze week wel op richting de 26 graden……

Port Melbourne

Dit blog had ook trainen (3) kunnen heten, omdat ik vanmorgen m’n hardlooprondje in 18.55 heb gedaan. Of Cricket (2), omdat ik een groot deel van de dag ontspannen in bed of op de bank naar de derde dag van de Ashes in Brisbane heb zitten kijken. Australie staat veel beter te spelen dan Engeland tot nu toe, en ik denk dat ze deze eerste wedstrijd ook gaan winnen. Maar dat weten we pas zeker op maandagavond, als het afgelopen is…….

Ook is het vandaag (zaterdag) de dag van de verkiezingen voor de Staat Victoria. Vanavond weten we dus of Caitlyn haar baan kwijt raakt (als de Liberals winnen) of niet (als Labor wint).Labor is al aan z’n vierde termijn bezig, een nederlaag zou niet volledig onbegrijpelijk zijn, maar mijns inziens niet terecht, want de grootste “problemen” zoals veiligheid op straat en het openbaar vervoer, zijn helemaal niet zo slecht als ze denken dat het is.

Omdat ik zelf de reis-blogs het leukst vind om te schrijven, vandaag eentje met foto's van Port Melbourne. Hoewel de Docklands het oude havengebied is, is Port de locatie waar de Spirit of Tasmania – de grote boot naar Tasmanie – vertrekt. Verder zijn het vooral palmbomen, hele dure appartementen met uitzicht op Port Philip Bay.

Aanstaande maandag moeten we de laptop + internet inleveren, dus ik kan nog niet zeggen wanneer er weer een nieuw blog komt. Waarschijnlijk neem ik volgende week vrijdag vrij, omdat we ‘s avonds naar U2 gaan! Over twee weken gaan we ook een paar dagen met een huurauto rond toeren door Victoria en misschien gaan we ook rond nieuwjaar nog ergens heen (helaas niet naar Sydney, of had ik dat al gezegd?)
Nog vier weken werken voor de City of Casey en dan zit dat er alweer op. Goede en nuttige ervaring, zeker als ik in de toekomst nog een keer in het buitenland ga werken. En verder? Vanochtend de uitslag FC Dordrecht – Almere City 2-4 doorgekregen. Dan kijk ik liever naar Criket, waar het nu na 1 inning 481-260 staat ;-)

Trainen (2)

De trouwe lezers weten het misschien nog: een maandje terug had ik over "The Tan". Een hardlooppad van 3.83 km om de botanische tuinen hier vlakbij. Het record staat op 10 minuten en 12 seconden.

Mijn tijd vandaag? 19 minuut 55...........

Natuurlijk, het was vandaag 34 graden, ik heb een drinkpauzes ingelast, ik heb tegen de klok in gelopen (lees: veel langzaam berg op en een kort stukje steil berg af) en een goede tweehonderd meter gewandeld. Genoeg excuses dus.

Werk gaat prima deze week, morgen krijg ik een lift met een auto, wat de reistijd terugbrengt van 75 naar 35 minuten!
Verder moet ik serieus gaan nadenken over kerstkadootjes, gaan we waarschijnlijk dit jaar niet meer vliegen maar hopelijk wel met een huurauto wat meer van Victoria zien. Nog geen plannen voor oud en nieuw (Sydney is helaas te duur).

Oh, en wel weer typisch dat Noord- en Zuid-Korea juist nu met elkaar aan het stoeien zijn, als je weet dat mijn vlucht terug via Seoul gepland staat :-).

Cricket (1)

De "een" achter Cricket verklapt het al......er zal nog minstens een ander blog over cricket volgen. Niet geheel vreemd als je weet dat ik vroeger, geinspireerd door de stripboeken van De wondersloffen van Sjakie, mijn eigen cricketbat in elkaar had geknutseld van een stuk hout, een stokje, een lineaal en plakband............those were the days.



Het cricket seizoen en het footy seizoen sluiten naadloos op elkaar aan. Footy is zelfs ontstaan om cricketspelers in de winter een bezigheid te geven, omdat het een echte zomersport is. En aangezien de temperaturen komende week dan eindelijk boven de dertig uit gaan komen, was dit het goede moment om me eens verder in cricket te verdiepen. Het spel zelf is simpel: met een stuk hout (bat) moet je voorkomen dat de bal (bowl) een rij van drie stokjes met dwarsliggers (wicket) omver gooit. Als je de bal geslagen hebt, mag je proberen punten (runs) te scoren, door naar de andere kant van het speelveld te rennen, en weer terug. Als je de bal zover slaat dat ie over de grond (vier) of direct uit het veld (zes) gaat, krijg je runs zonder dat je hoeft te rennen.

Het is een soort honkbal, maar dan vooral langzamer. Een wedstrijd duurt uren, soms zelfs vijf dagen (en dan is er niet eens altijd een winnaar). Op zaterdag ben ik bij een one-day match van amateurs in de westelijke suburbs. Goed te doen om in het zonnetje in het gras te liggen. Hoogtepunt van de middag was om even zelf te voelen hoe het is. En het is moeilijker dan het lijkt. Met een bat zwaarder dag een honkbalknuppel een bal van een kilo wegmaaien is nog niet zo makkelijk. Vooral ballen met effect zijn lastig. Het bowlen ging me beter af, met als gevolg dat ik op maandagochtend spierpijn in m'n schouders heb..........

Waarschijnlijk gaat er rond de kerstdagen een 'echte' wedstrijd bezocht worden.

Fountain Gate

In mijn lunchpauze wandel ik bijna iedere dag eventjes naar Fountain Gate. Het stadskantoor van de City of Casey zit naast dit 'Major Activity Centre' (MAC). Anders gezegd, naast een super groot regional winkelcentrum, het op 12 na grootste winkelcentrum van Australië.

Hoe groot? Gigantisch groot. Fountain Gate heeft meer dan 300 winkels, waaronder de ‘grote jongens’ als een Target, BigW, K-mart en Woolworths en een bioscoop. Het hoofdgebouw alleen is al vijftien voetbalvelden groot (en dan reken ik de parkeervelden er omheen niet eens mee). Eigendom van de Westfield-groep, die zo'n beetje alle grote winkelcentra in Australie en Nieuw-Zeeland in z'n bezit heeft.

Het is een typisch Amerikaanse ‘mall’, en iedere ‘mall’ heeft uiteraard ook z’n eigen foodcourt, waar dagelijks duizenden Australiërs zich volstoppen met McD, Hungry Jacks (beter bekend als Burger King in Nederland), KFC of andere fastfood zaken. Het voordeel van een groot foodcourt is ook dat er langzamerhand wat andere opties dan hamburgers en frituur beschikbaar zijn.

Eigenlijk is het verschrikkelijk treurig, een grote doos, omringd door grote plakken asfalt met duizenden auto’s erop, en daaromheen weer andere dozen met andere winkels. Maar als dit is waar je mee opgroeit, dan vind je winkels die gewoon aan een straat grenzen waarschijnlijk maar raar. Van binnen is het allemaal perfect schoon, ligt en altijd 18 graden.....

Binnen is er nu al wel iemand die probeert het gezellig te maken. Geen Sinterklaas voor mij dit jaar.

Golf

Melbourne noemt zichzelf graag de wereld-sporthoofdstad omdat ze altijd grote evenementen organiseren. Zelf vind ik dat je daar eerst een WK voetbal voor moet hebben gehad (ze doen hun best om dat in 2022 te krijgen) dus voorlopig gun ik ze die titel niet. Melbourne Park met alle stadions is wel fantastisch en de trouwe lezers hebben de laatste maanden regelmatig kunnen genieten van blogs over Australian Rules footy, voetbal, ijshockey, wielrennen en paardenraces. Gisteren was een andere sport aan de beurt: Golf.
Golf is een sport die razendsnel aan populariteit wint. Zelf vind ik golf op de wii erg leuk om te doen, maar daar blijft het bij. Het heeft een prijzig imago en je kan het niet als een volkssport omschrijven. Hoewel sommige mensen goede golfers als superhelden beschouwen en ze meer verdienen als andere sporters, ken ik er maar een van naam: Tiger Woods. En laat nou net hij dit weekend in Melbourne een wit balletje in een kleine gaatje slaan. Tijd om op tijgerjacht te gaan.
Ik was niet de enige. Tiger stond vrijdag in de middag geprogrammeerd en ik denk dat ongeveer 3.000 mensen hem volgde, terwijl andere spelers door een handvol toeschouwers bekeken warden. Het is soms lastig om een goed plekje te vinden, maar met een beetje slim rondwandelen (een hole overslaan en dan Tiger opwachten) doet vaak wonderen.
Kijken naar golf voelt alsof je op een zonnige dag in een park rondwandelt en er allemaal blauwe linten gespannen staan waar je niet mag komen. Met andere woorden: je kan ontzettend dicht bij de spelers komen, maar erg boeiend is het allemaal niet. Het competitie element was niet erg sterk aanwezig en ook het publiek (gemiddeld genomen een blanke man tussen de 30 en 50, twee keer modaal salaries) doet vrij weinig, behalve beschaafd klappen en af een toe een zachte “ohhhhhhhh”. Meer mag ook niet, anders komt ere en mannetje met een bordje “quiet please” voor je neus staan. Terug naar de wedstrijd: Tiger zelf had een moeilijke dag. Een paar keer buiten de ‘fairway’, een keer in de ‘bunker’, een paar puts gemist en uiteindelijk eindigd hij precies ‘even’. Verre van goed genoeg om dit toernooi dit jaar te kunnen winnen.
Opvallende momenten op deze vrijdag waren een balletje wat opens voor m’n neus lag, en waarna een golfer aan komt lopen en weer verder speelt. Verder moet ik zeggen dat het eten (hoewel prijzig) wel het beste eten is wat ik ooit gehad heb bij een sportevenement. Ook werd iemand nog vol op z’n hoofd geraakt met een balletje, die vervolgens uiteraard naar de grond ging……..
Terwijl ik dit schrijf zit ik nu naar de zaterdagronde op tv te kijken. Waarschijnlijk moet je zelf golfen om wat meer waardering te hebben voor wat deze professionals doen. Het is allemaal leuk en aardig dat je zo dichtbij de spelers kan komen en zolang de zon schijnt is het goed te doen, zeker met een biertje en een klapstoeltje zoals sommige toeschouwers de dag beleven. Maar van mij mag het allemaal toch een beetje ‘sportiever’.

Brighton

Brighton is een buitenwijk van Melbourne, al zouden wij in Nederland eerder zeggen dat het een aparte kustplaats is, ongeveer een halfuur van het centrum (of zijn Zandvoort en Scheveningen onderdeel van Amsterdam en Den Haag?). Met de skyline op de achtergrond en de hutjes aan het strand is het best pitoresk.

De Strandhutjes zijn waar Brighton bekend om staat en het heeft ook een foto in de Lonely Planet Australie. Ze zijn er zo trots op dat ze een status als monument hebben gekregen. Ik heb helaas niet kunnen ontdekken hoeveel huur ze voor die paar houten planken durven vragen, maar ik denk dat je daar in andere steden een heel appartement voor kan krijgen.

De strandhutjes deden mij erg aan Muizenburg in Kaapstad denken. Hoewel er zat verschillen zijn te ontdekken, schoten op deze zondagmiddag de vergelijkingen tussen Australie en Zuid-Afrika door m'n hoofd. Niet gek natuurlijk, allebei voormalige Britse kolonieen en allebij zijn ze vanf 1850 langzaam opgebouwd. Veel oude gebouwen lijken kwa stijl dan ook op elkaar. Niet alles is oud, ook de Amerikaanse invloed is over komen waaien waardoor je af en toe tegen jezelf moet zeggen dat "this is not Miami"......

Prima bestemming voor een rustige, luie zondagmiddag en om de batterij weer op te laden voor een nieuwe werkweek.

Stakes Day

Dinsdag 2 november was de Melbourne Cup, de grootste van alle races tijdens het Spring Carvinal. Een jaarlijkse race sinds 1861 (dus dit jaar de 150ste keer) en in 2003 kwamen er "slechts" 122.736 mensen kijken. De bijnaam is "The race that stops a nation" omdat letterlijk iedereen kijkt. Om aan te geven hoe groot het is daadwerkelijk is: iedereen in Melbourne is vrij van school en werk. In Nederland doet de werkgever moeilijk als je een wedstrijd van het WK voetbal wilt kijken, hier geven ze iedereen vrij voor een stelletje paarden wat achter elkaar aanrent. Afgelopen dinsdag was het hondenweer met veel regen dus wij zijn deze zaterdag naar Felmington Racecourse geweest. Flemington is het 'Mekka' van de paardenraces. Alles is net een maatje groter, niet alleen de tribunes, maar ook de stallencomplexen en het feit dat deze baan z'n eigen treinstation heeft. Het voordeel van Stakes day ten opzichte van de Melbourne Cup is dat het dezelfde baan is. alleen nu is de toegang een stuk goedkoper, is het iets rustiger (75.000 mensen) zodat je wel fatsoenlijk rond kan lopen.

Stakes Day staat ook wel bekend als 'family' day en dus waren we uiteindelijk met z'n vijven: Ik, Caitlyn, haar ouders en haar zus. Met een gereserveerde stoel zodat we toch een beetje 'upperclass' rondliepen. Het verschil tussen de 'beschaafde' mensen en het general public wordt al snel duidelijk toen we beneden op het gras rondliepen. Veel erg jonge tieners die naar het lijkt voor de eerste keer veel te veel alcohol hebben gedronken en al vloekend hun weg terug naar hun picknickkleed zoeken. Voordeel is wel dat ze dan vlakbij het hek en dus de actie staan.
De stallen van de paarden zijn op Flemington erg toegankelijk. Alle paarden voor de volgende races worden geshowd zodat je kan bepalen wie er 'goed' uit ziet. Geen idee waar je dan naar et kijken, maar goed. Ook kan je op zoek naar je eigen favoriet. Onderstaand paard was het hoogtepunt, vooral vanwege z'n naam. Heb gelukkig geen geld verspeeld door op hem te wedden.

Het wedden ging deze keer al een stukje beter dan twee weken terug. Vooral met dank aan het racebook wat ik gekocht heb. De verkoper vertelde nog dat alle winnaars er in staan ;-). Op de racedag zit er bij de krant een "form guide" met daarin alle informatie over de races (hoe de paarden de laatste weken gepresteerd hebben, wat de 'odds' zijn, wie de jockey's zijn), maar het racebook geeft net wat meer en beter leesbare info. Vooral de eindconclusie met termen als "ready to win", "hard to beat" kan nuttig zijn.

Van de 20 dollar inleg over de hele dag heb ik ongeveer de helft teruggekregen. Met dank aan Allanthus, Purple en Lady Gaga. Met haar p-p-p-pokerface een mooie derde plaats in de laatste race. Een speciaal bedankje gaat uit naar Rothera, het paard wat in race zeven kansloos laatste werd en wandelend over de finishlijn kwam, ongeveer een minuut na de rest (een race duurt ongeveer 2,5 minuut max, kan je nagaan). Hieronder zie je hem langzaam naar de finish slenteren........
Conclusie: Waar ik in het casino inmiddels aardig door heb hoe ik met kleine winst of in ieder geval zonder verlies weg kan lopen, heb ik het paardengok systeem nog niet helemaal door. Het is een gigantische industrie. En misschien ga ik volgende week die industrie nog wat verder sponsoren bij een 'night race'.

Zaterdagochtend 7.32

De zon is sterk en schijnt langs het rolgordijn de slaapkamer in en ik ben klaarwakker. Wel moe van de hele week werken, probeer me een paar keer om te draaien maar ik weet dat er 'live' voetbal is. De laptop maar weer aan: teletekst.nos.nl en jupilerleauge.nl.

7.35: FC Dordrecht - MVV 0-0. Zij een rode kaart halverwege en de nummer laatst. Dit moeten we kunnen winnen, toch?

7.42: Pagina refreshen gaat niet, moet iedere keer de hele internetgeschiedenis verwijderen. Ach, heb toch niets anders te doen dan te wachten.

7.46 na eindeloos F5-en: staat het er dan echt, een wit plusje voor een blauwe 1 achter de naam FC Dordrecht.

7.53 Jupiler League Matchcenter ligt eruit. Waarschijnlijk omdat alle wedstrijden afgelopen zijn en er een stroom mensen naar de website gaat. Heb nog geen idee van de uitslagen.

7.56 Via twitter komen andere einduitslagen binnen. (Zwolle wint weer, Sparta weer niet). Matchcenter inmiddels zo op hol geslagen dat het de wedstrijden van vorige week laat zien.

7.58 Bijna alle wedstrijden op teletekst zijn nu groen, op drie na, waaronder Dordt.........pfff........

8.00 Als eerste zie ik dat de stand bijgewerkt is: 12 gespeeld, 15 punten, 10de plaats. Dat betekend dat de derde overwinning op rij binnen is! Keurig, hopelijk blijft de degradatiezone ver weg de rest van het jaar.

Denk je dat ik het mis, m'n vrijdagavondvoetbal? Welnee ;-)

Trainen

Dit blog heeft allerlei leuk statestiekjes. Zo zijn er in totaal 940 pageviews geweest, waaronder een aantal uit Brazilie, Rusland en Nicaragua! Maar het merendeel (750) komt uit Nederlang en gebruikt Internet Explorer (75%) en Windows (95%). Ik zou een heel blog kunnen vullen met die nutteloze statestieken. Wat ik zelf kan behouden, is het aantal keren dat ik ben gaan trainen. 's Avonds na het werk en de lange treinrit en eten maken en opruimen heb ik vaak geen zin om nog wat te doen. Ook heeft het weer de afgelopen dagen / weken / maanden niet echt meegezeten. Afgelopen weekend viel er net zo veel regen op zaterdag als normaal in de hele maand oktober.......Wat ik wel doe ik iedere dag in totaal een half uur fietsen van en naar het station. Ben nu 1 keer een rondje wezen rondom Albert Park Lake (4,5 km) en in de planning staat nog om een keer "The Tan" te rennen, een 3,8 km lang pad rondom de Botanic Gardens hier vlakbij. Vele, vele Australische atleten hebben daar zelf getraind en de meeste amateurhardlopers hier weten hun beste tijd wel. Aan de tijden hierboven te zien moet ik het sneller kunnen doen dan 17 minuten.

Zelf probeer ik minstens 1 keer in de week te rennen in de kelder.............op een loopband. Voornamelijk series van 10 minuten als 'warming up', met stoer klinkende programma's als "trail blazer" en "mountain climber". Valt allemaal best mee en is niet te vergelijken met de Papendrechtse burg af het viaduct over de A15 op en af te rennen. Die wintertrainingen mis ik absoluut niet :-).

Daarnaast is er een zooi krachttrainingapparaten waar ik af en toe mee rommel om de boel "bij te houden". WiiFit zegt dat het behouden zeer behoorlijk gaat: zojuist een BMI van 22.44 met een gewicht in de 76kg. En dat zelfs na het avondeten. Het is weleens slechter geweest.

Helaas is er geen atletiekclub in de buurt, voetballen wordt het ook niet, Aussie Rules zeker niet. Volgend weekend ga ik heel voorzichtig aan cricket beginnen, maar voorlopig is kijken naar sport toch leuker. Gisteren was de Melbourne Cup, en aanstaande zaterdag ga ik zelf naar Flemington Racecourse. Ben benieuwd......

(verder zit ik eraan te denken om, omdat ik doordeweeks weinig meemaak, blogs over 'oude' trips naar Sydney - Cairns - Alice Springs - Tasmanie - Canberra te schrijven. Graag jullie mening wat je het liefst leest: meer reizen, meer sport of meer Melbourne?)