Werk - Casey en Cranbourne

Omdat ik verder vrij weinig doe behalve werk de laatste weken, maar eens een blog over mijn werk. Sinds half september ben ik aan het werk voor de City of Casey (http://www.casey.vic.gov.au/). Casey is een fusiegemeente in het zuidoosten van 'groot Melbourne' en ligt ongeveer 50 kilometer van het centrum af. Ze hebben ongeveer 250.000 inwoners en de komende 20 jaar gaan ze doorgroeien richting de 400.000. Bijna net zo groot als Den Haag dus, maar ze beschouwen zichzelf hier absoluut niet als een aparte stad, meer een verzameling 'suburbs'. De City of Casey heeft ook verschillende "oude" kernen, die allemaal aan elkaar gegroeid zijn met eindeloze suburbs. De dichtheden zijn ontzettend laag, appartementen kennen ze niet. De woningen zijn ook verre van goedkoop, de goedkoopste beginnen rond de 300.000 Australische dollars. De auto wordt werkelijk voor gebruikt, vele straten hebben helemaal geen stoep en het winkelcentrum wordt omringt door grote plakken asfalt met geparkeerde auto's.

[foto Fountain Gate volgt....]

Mijn werk houdt zich vooral bezig met Cranbourne, één van de 'oude' kernen in Casey. Met minder dan 2.000 inwoners in 1975 en meer dan 35.000 inwoners nu is het de laatste jaren snel gegroeid en de verwachting is dat dit de laatste jaren nog wel doorgaat. De voorzieningen langs de High Street en in het oude winkelcentrum zijn nog steeds van begin jaren '80 niveau. Cranbourne is een belangrijk 'Activity Centre' en hoewel we mooie plannen hebben, is de grootste vraag hoe we investerdeers bereid krijgen hier te investeren.
Ik hou me nu vooral bezig met het schrijven van de structuurvisie. Mijn voorgangster (een Canadese die hier ook maar een paar maanden heeft gewerkt, met hetzelfde visum als ik) heeft de oude visie uit 2006 herschreven en ik moet dat document nu afronden. Daarnaast moet er een implementatieplan komen (een visie schrijven is één, maar ook daadwerkelijk iets doen is twee) en zullen de burgers erbij betrokken moeten worden. Het leuke is dat ik tijdens het werk mag 'spelen' met Illustrator en Indesign. Voor wie die programma's niet kent; het is software waarmee je echt mooie kaarten kan maken en documenten professioneel kan opmaken. Dus niet alles in word typen en dan kaartjes gemaakt in paint erbij plakken, maar lekker kliederen achter de computer.
Het kantoor (in Narre Warren) is één grote kantoortuin met meer dan 250 bureau's wat onzettend druk en lawaaierig kan zijn. Met "Strategic Development" zitten we samen met "Urban Design" (tien personen) aan het eind en is het soms nog een beetje te doen. Iedereen heeft zijn eigenlijk plek (geen flexwerken) met gigantische hoeveelheden papier en andere rotzooi en ook mijn bureau is een ongeorganiseerde chaos. Hoogtepunten van het werk zijn de vele, vele, vele lunches. Minstens twee keer per week is er wel een reden om, soms op kosten van de Australische belastingbetaler, ergens te lunchen.


Vrijdagmiddag heb ik een vergadering in het centrum om 15.00, dus dan kan de Nederlandse traditie van halve vrijdagmiddagen werken weer lekker voortgezet worden. :-)